TA2CCS Şahin Küliğ
E-Mail: ta2ccs@antrak.org.tr
Bu sayımızda daha önce anlattığım P ve N
tipi yarı iletkenleri bir araya
getirip, elektronikte çok sık kullanılan bir PN Bağlantısını
(PN Junction)
inceleyeceğiz. Bu bağlantı şekli kullanılan tüm yarı iletken malzemenin
(diyot, transistor, FET vs...) temel yapısı olup iyi anlaşılmasında
fayda vardır.
Aslında yarı iletken üreticileri P ve N
tipi yarı iletken maddeleri ayrı ayrı
üretip sonra bunları bir şekilde yapıştırmazlar. Peki nasıl
yaparlar?
Yapılacak yarı iletken maddenin asıl maddesini önce safa yakın bir
kristal
şeklinde üretirler. Örneğin silikon kullanarak incecik, küçük ve daire
şeklinde bir malzeme elde ederler. Sonra karışık kimyasal yöntemler
kullanarak bu silikon levhayı bir kısmını N bir kısmını P, P nin üzerine
tekrar
N gibi kat kat PN birleşimleri oluştururlar. Bunu yaparken silikon
levhanın
üzerinde yüzlerce diyot ya da transitör hatta entegre devre yaparlar.
Tabi ki bu işlem birkaç satıra sığacak kadar basit olmayıp son derece
karışık işlemler gerektirir. Bu kısa bilgiden sonra asıl konumuza dönelim.
PN Bağlantısı (PN Junction)
PN bağlantılı bir yarı iletkenin birleşme
yüzeyinde ilk anda aşağıdaki
şekillerde gösterilen olaylar olur.
P ve N tipi yarı iletkenler arasında taşıdıkları
elektrik yüklerinden dolayı bir
elektrik alanı oluşur.
N tipi yarı iletkendeki serbest elektronlar
P tipi yarı iletken içindeki
boşluklar ile birleşmek üzere harekete geçerler. Bu birleşme P ve N
tipi yarı iletkenlerinin birleşme yüzeyi civarında olur. Çünkü oluşan
elektrik
alanı en kenardaki serbest elektronlar P tipi yarı iletkenin en dışındaki
boşlukların birleşmesini sağlayacak kadar güçlü değildir.
Birleşmeden sonra yayılım bölgesindeki (Depletion
Region) donör
atomları pozitif iyon, akseptör atomları ise negatif iyona dönüşür.
Artık yayılım bölgesinin elektriksel bir alanı yoktur.
Artık denge durumuna geçen bağlantının uçlarından
elektrik akımın
(elektronların) geçebilmesi için elektriksel bir engel (yalıtkan
bir bölge)
oluşmuştur. Bu engel bağlantının arasında kalan yayılım bölgesidir.
Aradaki bölgeyi elektronların aşabilmesi için silisyum için oda sıcaklığında
(T=25OC) 0,6V kadar bir gerilime ihtiyaç vardır. Bu voltaj
değeri özellikle
küçük sinyal uygulamalarında çok önemlidir. Aynı zamanda ortası yalıtkan
iki dış kenarı yarı iletken olan bağlantı bir kapasite olarak
da davranır.
Bu kapasite yüksek frekanslarda çalışan diyor transistör gibi malzemeler
için istenmez, fakat varicap diyot gibi kapasitesi voltajla
değişen diyorlar
için özellikle istenir. Bu özellikleri sağlamak için yari iletken
üreticilerinin
özel teknikleri vardır.
PN Bağlantısının İletkenliği
Düz Bias (Forward Bias)
Yukarıdaki şekilde görülen devrede, PN bağlantısının
P tarafına pozitif
N tarafına negatif voltaj verebilecek bir ayarlı güç kaynağını bağlayalım.
Başlangıçta voltaj kaynağının (VF) değeri sıfır volt olsun.
Bu durumda
devreden hiç akım akmayacak ve ampermetre sıfır değerini gösterecektir.
Şimdi Voltajı biraz yükseltelim.
Voltaj kaynağının eksi ucunun sağladığı enerjiden
dolayı PN bağlantının N
tarafı elektronca zenginleşir ve aynı şekilde voltaj kaynağının artı
ucunun
sağladığı enerjiden dolayı P taraf da boşlukça zenginleşir. P tarafta
çoğalan
boşluklar yayılım bölgesinin negatif iyonlarla birleşiler, N tarafta
da çoğalan
elektronlar yayılım bölgesindeki pozitif iyonlarla birleşirler Bunun
sonucu
olarak yayılım bölgesi daralır. Fakat ampermetre hala sıfır amper
göstermekte ve akım akmamaktadır. Voltajı biraz daha arttıralım.
Eğer yarı iletkenimiz silisyumdan yapılmış ise
voltmetrede yaklaşık 0,6V'u
gösterdiği sırada artık yayılım bölgesi ortadan kalkar N taraftaki
serbest
elektronlar P tarafındaki boşluklarla yoğun bir şekilde birleşmeye
başlarlar
ve sürekli bir akım akmaya başlar. Bu sırada ampermetremizde artık
bir
değer (IF) göstermeye başlamıştır. Bu şekildeki bağlantıda
yani PN
bağlantısının P tarafına pozitif, N tarafına negatif gerilim uygularsan
iletime
geçer. Bu bağlantıya DÜZ BIAS (Forward Bias) denir.
Ters Bias (Reverse Bias)
Yukardaki şekildeki bağlantının Düz Bias
bağlantıdan farkı PN bağlantının
P ucuna negatif N ucuna ise pozitif voltaj verilmesidir. Başlangıçta
voltaj
kaynağının değeri sıfır volt olmasından dolayı devreden herhangi bir
akım
akmaz. Şimdi voltajı biraz arttıralım.
PN bağlantının P tarafındaki boşluklar voltaj
kaynağının negatif ucundan
gelen elektronlarla birleşir ve negatif iyona dönüşür. N tarafındaki
serbest
elektronlar ise voltaj kaynağının pozitif ucundan gelen boşluklarla
birleşerek
pozitif iyona dönüşür. Bunun sonucu olarak PN bağlantısının arasındaki
yayılım bölgesi daha da büyür ve ampermetreden hiç akım akmadığı
görülür. Bu şekildeki bağlantıya TERS BİAS (Reverse Bias) denir.
Daha önce anlattığım gibi yarı iletkenleri
saf olarak yapmak mümkün
değildir. Bu nedenle ters bias da yarı iletken içindeki
AZINLIK TAŞIYICILARI'ndan dolayı mikroamper seviyelerinde de
olsa bir
akım akar. Bu akıma SIZINTI AKIMI (Leakage Current) denir.
Azınlık taşıyıcıları sıcaklığın artması ile artacağı için PN bağlantıda
sızıntı akımı, sıcaklığın artması ile artar.
Özetleyecek olursak PN bağlantıda düz bias
için P ucuna pozitif, N ucuna
negatif gerilim verilir. Düz bias da PN bağlantıdan akım akar.
PN bağlantıda ters bias için P ucuna negatif, N ucuna pozitif gerilim
verilir.
Ters bias da PN bağlantıdan akım akmaz.
Önümüzdeki ay DİYOT bölümüne başlıyoruz.
Kendinize iyi bakın
11.00 - 17.00 arası güneşte kalmayın.
|